Dromen in high definition

19 september 2011 § 2 reacties

Hoe en waarom precies weet ik niet meer, maar ineens zat hij achter mijn bureau in de woonkamer. Achter mijn computer te klikken en te surfen en te WOW’en. Het voelde meteen weer helemaal vertrouwd, hoewel hij nu dus wel in de vernieuwde ingerichte woonkamer zat, dat plaatje met hem er in is nog wel erg wennen.

En ineens stond ik in de woonkamer van zijn ouders. Ze zaten zwijgend tegen over elkaar en lepelden ieder een bord soep naar binnen. Ik stond voor de tafel en zei hallo. Ze aten door en deden alsof ik lucht was. “Gaan jullie me nu echt negeren?” vroeg ik teleurgesteld terwijl mijn hart bonkte in mijn keel. Zijn vader keek op. “Raymond heeft een prima leven zonder jou en is heel gelukkig met *yaddayaddayadda*” (haar naam verstond ik niet). “Daar ben ik blij om, met mij gaat het ook prima, maar ik mis Raymond en hij mij, we zijn nu vrienden, maatjes!” Toen keek ook zijn moeder op, maar zei niets. Wierp me alleen De Afkeurende Blik toe.

Even later druppelden er allemaal mensen binnen. Mensen die ik niet kon, maar het was familie, dat was duidelijk. Ze vierden vanmiddag een verjaardag van iemand. Had ik weer. Er was een hoop veranderd in de afgelopen anderhalf jaar, de samenstelling in de familie was totaal anders, vreemde mensen en het huis was helemaal opnieuw ingericht. Raymond en zijn ouders waren daarentegen geen haar veranderd.

Raymond was overigens nergens te bekennen. Hij moest nog ergens heen, iets doen, maar liet op zich wachten en mij aan mijn lot over. Ik zat op de bank naast Raymond’s vader. Naast hem zat Raymond’s moeder. De sfeer werd minder vijandig. “Dus het gaat wel goed met je”, herhaalde Raymond’s vader mijn eerdere uitspraak langzaam. “Jazeker. Ik ga nu zelfs uit enzo”. Raymond’s vader bulderde van de lach. “Jij uit? Daar zal Raymond van van zijn bureaustoel vallen!” Ik ging er niet op in. Zwijgend keken we allebei naar een jonge vrouw die tegenover ons wegens plaatsgebrek, het was nu echt druk geworden in de woonkamer, op de grond ging zitten. Het was een slanke vrouw. “Die dikke daar, het is toch niet normaal hoe dik zij is?”, bromde mijn ex-schoonvader naast me en wees naar de slanke vrouw, die meteen opstond en met een ongelukkige blik op haar gezicht verdween.

En toen werd ik wakker. Ergens opgelucht dat ik van deze twee mensen nooit meer hun (in elk geval zo op mij over komende) afkeurende houding hoef te voelen, maar wel met een enorm leeg gevoel. Leeg, omdat ik in mijn droom weer vrienden was met Raymond. Niet op liefdesvlak, maar het vertrouwde. Hij zat er weer. Veilig. Knus. Wij. Al zat hij met zijn hoofd in die verdomde computer (pot verwijt de ketel ik geef toe), maar het was fijn dat hij er was. Ook de katten waren hem niet vergeten en leken het prettig te vinden hem weer te zien.

En dan…poef.

Verbinding verbroken.

Wakker. Het echte hier en nu leven weer. Maandagochtend. Single. Alleen. Met een weekend achter de rug zoals ze tegenwoordig zijn: me op mijn toonbaarst maken, drinken, zuipen, de vleeskeuring door en dronken in slaap vallen in mijn te grote bed. En dan de verrekte Ā feestdagen die er heel erg in de verte weer aankomen. Lichte paniek want, die ga ik voor het tweede jaar achter elkaar alleen doorbrengen, volgens mijn gevoel.

Bizar hoe scherp en dichtbij en levensecht sommige dromen zijn, ook deze. Van een HD-kwaliteit te noemen zelfs. Of Blueray, in 3D. Bizar irritant ook, dat zodra je wakker wordt na zo’n droom, je je ogen krampachtig weer sluit en terug wil naar waar je was gebleven, voor het wakker worden de scene stopzette. Al was het alleen maar om te zien hoe het afloopt. Maar nee. Het blijft bij een trailer, een preview.

Advertenties

§ 2 Reacties op Dromen in high definition

  • HansDeZwans schreef:

    Oei, je hebt bij mij iets wakker gemaakt. Ik heb sinds kort co-ouderschap, dus om de week de kinderen. Maar nu lees ik hier bij jou, alleen de feestdagen doorbrengen, ben ik eens snel gaan uitrekenen. Shit, heb hetzelfde aan de hand. Zal voor de eerste keer er ook alleen voor staan. Shit, shit.

  • Mich schreef:

    Gelukkig was het een droom. Snel van je afschudden en verder gaan met je leven. Aan die ouders van Raymond moet je niet meer aandacht geven dan nodig. (niks dus)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Dromen in high definition voor Sanne in the City.

Meta

%d bloggers liken dit: