City of Angels

3 februari 2011 § 1 reactie

Bij het beluisteren van het liedje van de vorige post komt er echt van alles boven. Toch de behoefte daar nog even over te schrijven. Beangstigend snel gaat het als ik er zo op terug kijk, het afgelopen jaar. Het is nu zo anders aan de ene kant, aan de andere kant voelt het soms alsof ik nog geen stap verder ben. Als ik de eerste tonen van dat liedje hoor zie ik mezelf weer zitten achter mijn bureau, dat inmiddels allang uit huis is, aan de andere kant van de kamer. Ik sluit mijn ogen en voel me dan even weer precies zoals toen. Die eerste dagen, die roes. Zo eng. Daar kan geen horrorfilm tegenop. De ontreddering, het ongeloof. Het grote gat wat mijn toekomst ineens was geworden. Het niet eten. Niet kunnen eten, geen trek. De smaak in mijn mond. De geur van het lege huis. Het midden in de nacht in elkaar zakken in de slaapkamer tussen alle dozen die ik inpakte voor Raymond. In elkaar zakken van de moeheid, maar ook omdat ik weer iets vond wat me totaal van mijn stuk bracht. Het dagboekje wat we in het prille begin van onze relatie samen bijhielden, ver voor we samenwoonden. De kaartjes die we elkaar stuurden, zo lang geleden. De stilte in huis. Die ongelofelijk oorverdovende stilte. Het aangezicht van zijn kleren in de was. Het ruiken aan zijn beslapen dekbed. Zijn bodywarmer van de kapstok pakken en die om me heen slaan, zijn geur. Instorten. De tranen. Het zo moeten huilen dat je er bijna van stikt.

Dat gevoel. Ongelofelijk dat een liedje dat allemaal terugbrengt.

Dit gevoel, nu, na bijna een jaar. Het waardeloze gevoel over mezelf als ik aan Raymond denk, die me in feite doodverklaard heeft door nooit meer echt te vragen hoe het gaat. Nooit interesse meer te tonen, nooit contact zoeken. Dat die ene vrijdagavond ik hem voor het laatst zag. Hij zomaar uit mijn leven verdween. Het gevoel dat het afgelopen jaar een grote comedy is geweest waarin ik de hoofdrol speelde. Alle stappen die ik dichterbij ‘getting over him’ heb gezet, lijken nu zo fake. Nieuwe kleren, nieuw haar, uitgaan, nieuwe mensen leren kennen, mannen. Heel diep van binnen voel ik nog zo vaak diezelfde ontreddering, die leegte.

De macht die iemand heeft om je zo te doen laten voelen. 

Advertenties

§ Een Reactie op City of Angels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu City of Angels voor Sanne in the City.

Meta

%d bloggers liken dit: