Onderweg

8 juli 2010 § 3 reacties

Vreemde dagen. Echt vreemde dagen. Ik ben in een science fiction film beland, zoals iemand het laatst omschreef. Want inderdaad, het is af en toe alsof ik op een andere planeet leef. Weet af en toe van voor niet dat ik van achteren leef en begin mijn ritme een beetje te verliezen, jetlagged. Het is nu dan ook weer drie uur ’s nachts geweest en ik kwel mezelf met liedjes die geschreven lijken te zijn voor hopeloze gebroken harten als mijzelf. Moet ik niet doen, ik weet het. Het alternatief is naar het plafond staren tot ik in slaap val, me afvragend of ze al samenwonen. Moet ik ook niet doen, maar heb het niet in de hand.

Textual healing

5 juli 2010 § 2 reacties

Vond de titel wel goed gevonden van mezelf. Ditte dus maar dan typend, al typend helend. Ik ben alles bij elkaar misschien twee tot drie uurtjes wakker geweest vandaag, de rest heb ik geslapen. Ik wilde vandaag niet wakker zijn. Ik voel me iets beter nu. Gekgenoeg kan ik me haar gezicht niet meer voor me zien godzijdank, eerder nog wel. Ik weet alleen dat ze blond is, grote verbaasd kijkende ogen heeft, op de foto zo’n quasi ‘kijk mij eens lollig zijn’ rode kerstmuts op en een rood jurkje aan, met zo’n inkijk waardoor je zowat d’r navel kan zien. Ja, dit vind mijn ex-schoonmoeder geweldig. Ze ziet er uit alsof ze het hoogste woord aan tafel heeft. En dat had ik niet, zelfs niet na tien jaar. Match made in heaven.

Niets meer vernomen van Raymond, dit was het dan. Zijn laatste virtuele grom naar mij, mijn laatste virtuele grom naar hem. Zou hij nu bij haar zijn? Wonen ze samen? Koopt hij voor haar wel cadeautjes (kan me het laatste cadeautje van Raymond niet herinneren, dropte zelfs wel eens hints maar nee hoor), doet hij met haar ook “boks”, kijken ze ook samen Family Guy? Kappen Sanne. Hier schiet je niks mee op. Ik probeer allerlei manieren. Weeg af voor mezelf, wat is slim? Me weer in de datingwereld storten? Er lopen wel twee willing and able kandidaten rond momenteel. De ene is een Engelsman (accent! oeh!) die net buiten mijn stad is komen werken en wonen. De andere is van oorsprong een Italiaan die ook onlangs via Oostenrijk in Amsterdam is komen werken en wonen. Beiden nog geen dertig en beiden zien mij wel zitten. Voorkeur gaat uit naar Engelsman, ik heb zijn stem al gehoord. Het is alsof Mark Owen himself mij toespreekt. Hij heeft verschillende stukjes ingesproken voor me. Nou, al zou hij het telefoonboek inspreken, ik zou er heerlijk bij in slaap kunnen vallen. Wat een geweldig accent. Come to mama.

Of moet ik gaan stappen? Me weer in het echte vleeskeuring gedruis storten? Het voelt allemaal zo kunstmatig, zo gemaakt, zo nep. Alternatief is mijn dagen doorbrengen zoals vandaag. Geen optie, want morgen moet er weer gewerkt worden, er ligt een grote stapel te wachten. Eerst maar eens douchen zo en de keuken beetpakken aangezien er geen schone borden en kopjes meer zijn. Typische bachelors’ pad, mijn huis momenteel.

Edit: Gadverdamme ja hoor natuurlijk kom maar op er kan nog meer bij. Bij MSN heb je wanneer je je aanmeld zo’n overzicht waarbij je activiteiten ziet van je vriendjes. Pliesie is vier minuten geleden vriendjes geworden met ene D., een schone brunette met Katja Schuurman krullen. Hem ga ik nu dus helemaal niet meer horen, zeker ook omdat hij vier minuten geleden bij mij offline stond. Pliesie heeft me dus geblokkeerd zo te zien. Zit nu de zoveelste te versieren, en gelijk heeft ‘ie, maar goed voor mijn ego is dit niet. En nu had ik me al voorgenomen om hem niet meer te ontmoeten, heb hem al drie maal afgewezen achter elkaar maar vond het wel fijn om eens de dumper te zijn en niet de dumpee.

Wat is dit, nationale welja stamp allemaal over Sanne heen, eens kijken hoeveel ze kan hebben testweek?

Return to sender

5 juli 2010 § 5 reacties

Kon het niet laten en heb hem vannacht gemaild. Of hij besefte wat het met mij deed, dat zien allemaal. Waarom hij niet de ballen had om eerlijk te zijn in plaats van vreemd te gaan. Zowaar een email terug gehad vanmorgen. Had ik niet verwacht. Boos, kwaad. Hij is niet vreemd gegaan. Niet tijdens onze relatie. Ja, hij was wel snel met haar ja. Dat gaf hij toe. En dat het voor mij rot moet zijn om haar foto te zien snapte hij ook, zou hij andersom ook vinden. Gut. En hij gooide er nog maar gelijk een zwier oude koeien en beschuldigingen achteraan.

Gaan we dus toch nog uit elkaar met ruzie.

Ik weet niet of hij mij nu nog terug mailt. Hoop het niet eerlijk gezegd. Ik wil slapen, terug naar bed, niet meer opstaan. Ik ben terug bij af. Even, voor vandaag in ieder geval.

Edit 13:54 uur: net wakker na een paar uurtjes slapen. Zojuist een tweede email gelezen van Raymond met de suggestie op te houden met het over en weer emailen van verwijten. Helemaal mee eens, sir. Als dat na tien jaar via email moet, laat dan maar. Echt, ook na de verwijten die hij nu schreef, voelen de afgelopen tien jaar als een grap. Voel ik als een vreselijk persoon om mee samengeleefd te hebben, hem te hebben beroofd van dat aantal jaar van zijn leven en alsof zijn gevangenisstraf er nu op zit.

Tseh. En ik nog rekening houden dat ik hem tegen zou kunnen komen op dating websites, want beiden dezelfde provincie.

Mijn zoon heeft smaak

4 juli 2010 § 4 reacties

Dat waren de woorden die denk ik nog wel het hardste aankwamen. Want, had je zoon dat de afgelopen tien jaar niet dan? Oh nee, natuurlijk niet. Nee, ik was altijd te dik, een enkele keer te dun en werd het woord anorexia zelfs gemompeld, ik was te stil, ik had teveel katten, ik was vreemd want ik at geen vlees. En geen vis? Nee, ook geen vis. Miss freak.

De misprijzende blikken die werden uitgewisseld onderling, ik zag ze heus wel. Ze ontgingen me niet. Misschien kwam ik daarom niet al te graag over de vloer en voelde ik altijd spanning, er kon ieder moment een opmerking komen over mijn gewicht, uiterlijk, kleding of levensstijl. Kinderen liegen ook niet en ik merkte de laatste jaren afstand ook met hen. Zo jong nog. Ik was altijd zo leuk en zo lief en werd altijd meegetrokken, zelfs geruzied over wie naast tante Sanne mocht zitten. Dat werd een heel stuk minder de laatste tijd. Ik weet dondersgoed waarom en neem het ze ook niet kwalijk. Ze hebben mama en oma iets te vaak horen praten over die stomme Sanne. Natuurlijk wil je dan niet meer naast haar aan tafel zitten, ook niet met kerst. Nee, dan doe je net alsof ze er niet is. Raymond werd overigens gek genoeg ook zo behandeld de laatste tijd door hen.

Laatst maakte ik een account aan op Facebook. Ik was het vanmiddag wat verder aan het ontdekken en zag aan de zijkant een aantal mensen staan, die dan weer een connectie zouden kunnen hebben met jou via jouw contacten. Raymond stond ertussen. Ach, dacht ik nog, ik ben zo lekker aan het verder gaan met mijn leven, ik klik, kan mij het schelen. Al klikkend kwam ik erachter dat ene J. vriendjes met hem was geworden, eveneens met mijn ex-schoonmoeder en ex-schoonzus. Het zal toch niet…ja hoor, mijn vermoedens werden bevestigd.

Leuk om eindelijk te zien wie J. is, hahahaha! Stond er onder haar foto op Facebook, datum een maandje nadat Raymond hier in tranen vertrok, geschreven door mijn eigenste ex-schoonmoeder. Eindelijk? Hoe lang moet iets duren voor je spreekt van een eindelijk, iemand een idee? Een week? Een maand? Toen op die verjaardag kort voordat ik gedumpt werd door Raymond, wist de hele kamer met visite al dat Raymond uiteindelijk J. mee zou nemen, alleen zwierf ik nog als een lastige vlieg om zijn hoofd? Toen? Die week voor hij hier snikkend de deur achter zich dicht trok? Wat een acteur.

J. heet ze dus. Blond, jong, slank en uit Den Haag. Ah! Dus dat was “het oude maatje in Den Haag” waarover Raymond zei dat hij er was mee gaan stappen. Ja, ja. Zat hij al die keren in Den Haag wanneer hij overwerkte en laat thuis kwam? Ik, oelewapper eerste klas, die het allemaal geloofde? Niet twijfelde, want als er toch verdorie iemand in deze wereld was, die ik kon vertrouwen, dan was het Raymond wel?

Even wat fucking Facebook feiten voor ik weer in huilen uitbarst:
– Ze veranderde haar status van ‘single’ naar ‘taken’ niet lang nadat Raymond uit mijn leven stapte
– Ze schreef op Koninginnedag dat haar vriendje haar ieder moment kwam ophalen om een weekend weg te gaan
– Ze is dus bevriend geworden met Raymond, mijn ex-schoonmoeder en ex-schoonzus
– Ik haat haar
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond
– Ik haat Raymond

Waar ben ik?

Je ziet het archief van juli, 2010 om Sanne in the City.