Het praten beu

7 maart 2010 § Een reactie plaatsen

Ik weet het niet meer. Ik weet alleen dat ik zo dankbaar ben voor de mensen om me heen en online. Wildvreemden die me naar aanleiding van een post op een ander forum een prive berichtje stuurde en me sterkte wensten. De telefoon die gaat met troostende woorden, die allemaal hetzelfde zeggen: we zijn er voor je, als er iets is, we houden van je, doe geen gekke dingen, de zon gaat weer schijnen voor jou ook al lijkt het niet zo.

Ik heb gisteravond een hele fles Martini leeggedronken en wist gelijk dat dat niet de manier was. Ik moet dit puur natuur aan kunnen. Trouwens een potje staan janken omdat ik liever wijn drink, maar het me zelf nooit lukt zo’n verrekte fles te openen en hij dat dan altijd voor me deed, zuchtend, zo van oke let nou eens op muts, je doet het ding er in en dan zo en dan zo en dan plop. Ik heb het niet eens geprobeerd, ik krijg wijnflessen gewoon nooit open.

Tsja. Zo herinnert fucking alles me nu aan hem alles. Van de wasverzachter tot de katten tot de overburen tot…ja tot alles.

Ik wil niet praten over zijn spullen, over verhuizen, over een nieuw leven. Tot vrijdag waren dat woorden die helemaal niet bestonden. Tot vrijdag was ik gelukkig en was er, op die sleur na, niks aan de hand. Tot vrijdag keek ik nog uit naar de komende concerten van Frank Boeijen, waar ik nu werkelijk nooit meer heen wil, die teksten lijkt hij voor onze situatie geschreven te hebben, tot vrijdag keek ik uit naar onze dagen in Antwerpen, tot vrijdag was ik druk aan het nadenken over de verbouwing die we zouden laten doen hier in huis, tot vrijdag dacht ik dat ik zijn kinderen zou krijgen en gelukkig oud zou worden met hem en onze kinderen.

Nu is het zondag en voel ik me het meest eenzaam dan ik ooit heb gevoeld. Ik zou nu mezelf beet kunnen pakken, mezelf toonbaar maken, mezelf uit huis kunnen sleuren maar dan? Nergens zal ik me op mijn plek voelen. Nergens. Ook niet hier, thuis is ineens niet meer thuis. Ik hoop niet dat ik dramatisch overkom, dit zijn gewoon gedachten die ik als een razende typ…Ik reageer ook niet altijd inhoudelijk op jullie berichtjes en adviezen, ik lees ze allemaal en heb er echt veel aan, ook omdat hier mensen zijn die weten wat ik mee maak, dan neem ik het, heel gek, meer voor waar aan. Ik heb ook al veel op internet verhalen zitten lezen van ‘lotgenoten’, word er niet blijer van, maar zorgt er wel voor dat ik besef dat ik duidelijk bij lange na niet de enige ben. Het gekke is dat wanneer je gelukkig bent, zoals ik eindelijk was, eindelijk, na zoveel jaren shit in mijn leven, je die dingen van andere mensen helemaal niet ziet, of weet. Het was allemaal zo simpel, iedereen was gelukkig, alleen maar blije mensen op straat en bij Albert Heijn. Ik heb nog nooit een huilende vrouw met mascara op haar kin boodschappen zien doen, zoals ik mezelf nu alleen maar kan zien lopen als ik morgenochtend daar heen moet voor boodschappen. Ze zijn allemaal verstopt in hun huis, in ieder geval niet zichtbaar voor de mensen die gelukkig zijn.

Dan nog wat positieve dingen, die ik echt probeer in te zien. Ik ben minstens al een kledingmaat afgevallen, dat kan niet anders. Er blijft niks in, alles komt er uit. Mijn spijkerbroek, ik heb niks anders aangehad sinds vrijdag, zit zo ruim. En de katten, als ik die niet had…Ik lag daarstraks even op de bank om in godsnaam maar te slapen, toen kroop er eentje op mijn hoofdkussen boven mijn hoofd en legde heel lief zijn voorpootje op mijn voorhoofd. Terwijl ik dit schrijf ligt er naast iedere elleboog een, gewoon te liggen. Ze zijn er. Hoewel hun geen keuze hebben om wel of niet weg te gaan, is er geen onvoorwaardelijkere liefde dan dat van een dier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Het praten beu voor Sanne in the City.

Meta

%d bloggers liken dit: