Het wiel dat aan mijn wagen past

Van sommige liedjes begrijp je de teksten pas later. En nu is later wat betreft deze tekst.

Voortaan ben je anders
Een zwerver van de ziel
Je telt niet meer de dagen
En je vindt opnieuw het wiel uit
Dat aan je wagen past
En blij verrast
Dat het vooruit gaat na zo’n lange tijd
Gooi je horloge in het water
Want je raakt het nooit meer kwijt

Er is (tot mijn verbazing, want zo’n mooi nummer) helaas geen clipje van op YouTube, maar het liedje heet Nergens meer naartoe van het album Boven van Bløf. Oh het gaat vooruit. Zeker. De steek in mijn buik is een stuk minder bij het zien van Die Ene Profielfoto. Die ik toen zag. Met die kerstmuts op dat peroxide vast heus natuurlijk blonde hoofd. En dat bescheiden maar wel aanwezige decolleté. Kortom, de foto die Miss Mutsefluts (ja sorry hoor, mag ik?) nu weer als profielfoto heeft ingesteld. He. Lekker feestelijk en lekker gek van die dolle spontane meid. /sarcasme

I know, I know. Kijk dan ook niet. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar hey. Het wordt minder, echt, ik merk het al. Steeds minder.